düşünceler…

Uzakta olunca diye başlayan çok cümle kurmuşumdur şimdiye kadar.  Severim de “uzaklar”ı özlemeyi,  “uzaklar”a gitmeyi; ama sevmem sanırdım “uzaklar”dan gelmeyi.  Yani hep kaçışlar, gidişler değil de kavuşmalar da güzel oluyormuş. Birinin sizi havaalanında beklemesi mesela, halbuki siz bi arabaya binip gidebilirsiniz de. Ama sizi o gitmeyi seçtiğiniz şehre bağlayan, beklendiğinizi hissetmek sanırım.

Birsen Tezer’in “İstanbul” adlı şarkısını dinleyene kadar fark etmemiştim burda bi pazar sabahında beni uyandıranın sadece gün ışığı olduğunu. Gerisi pür sessizlik. Şarkıda söylendiği gibi ne “martılar ardında telaş” ne “dört yan ezan” ne “vapur vapur boğaz”!

Londra-20.11.2011

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: